liefdevolle verwaarlozing / illustratie Klaartje BerkelmansDe confrontatie
“Liefdevolle verwaarlozing”: het stond er echt. Verrast keek ik naar de instructies op de website die ik zojuist tevoorschijn gegoogled had. Ik was op zoek gegaan naar tips om mijn onlangs gekochte vetplantje te onderhouden, want die verloor, op voor mij onverklaarbare wijze, steeds meer van zijn lobbige bladeren. Mijn eerste neiging bij afvallende bladeren is om meer en regelmatiger water te geven, maar dit bleek een averechts effect te hebben. Dat was het punt waar mijn zoektocht op internet begonnen was en die mij nu naar die fascinerende term liet staren.

 

Zorgen door niet te zorgen
Liefdevolle verwaarlozing, ik vond het een hoogst curieuze woordcombinatie en het kwam met een gevoel dat mij niet meer losliet. De strekking van het achterliggende verhaal was dat het plantje eigenlijk helemaal niet zoveel water nodig had. Juist niet. liefdevolle verwaarlozing / illustratie Klaartje BerkelmansPas dan kwam het volledig tot bloei. Voor mij (geen kinderen, geen huisdieren, 3 planten) een kleine beproeving. Want ik wilde juist heel graag zorgen voor dat plantje. En zorgen: dat is water geven had ik geleerd! Maar hier werd mij gevraagd erop te vertrouwen dat ik juist zonder water (nouja, weinig water) de plant de beste zorg gaf. Sterker nog: bij teveel water zou de plant een vroege dood sterven. Het voelde aardig tegennatuurlijk. Zorgen door niet te zorgen. Het deed me denken aan die Amerikaanse politieseries waarin ze schreeuwen: ‘mam, step away from the vehicle!’. In mijn geval was: ‘miss, step away from the plant!’ toepasselijker…

Vertrouwen in loslaten
De hele situatie vroeg vertrouwen. Vertrouwen dat ook zonder water de plant zou blijven leven, dat zelfs groei plaats zou vinden. De grote truc was om de plant met rust te laten, een stap terug te zetten. De weken daarna moest ik me inhouden om de plant niet alsnog water te geven. Soms checkte ik heel even snel of hij geen afstervingsverschijnselen vertoonde, maar nee, hij deed het eigenlijk wonderwel. Ik leerde de plant wat beter kennen nu ik hem niet meer op de automatische piloot van water voorzag. Ik leerde preciezer kijken en beter af te stemmen op zijn signalen. Want soms, heel soms, moest ik hem volgens de instructies toch een beetje water geven. Daarna deed ik dan weer een aantal weken net alsof ik hem niet zag staan.liefdevolle verwaarlozing / illustratie Klaartje Berkelmans Wat niet waar was, ik zag hem altijd, elke dag. Met een schuin oog hield ik ‘m in de gaten als een puberzoon die zich plotseling aan de heroïne zou kunnen vergrijpen. Maar ik keek alleen als hij het niet zag.

Afstemmen i.p.v. overstemmen
Ik dacht aan mijn bedrijf en aan de rustige weken die ik soms heb. Mijn eerste neiging is dan om, vrij geforceerd, mogelijke nieuwe klanten te bellen, 5 nieuwe blogberichten te schrijven en meteen een nieuwe mailing de deur uit te doe. Meestal voelt dat echter heel tegennatuurlijk. Door mijn plant realiseer ik me dat het soms ook belangrijk is om niks te doen, los te laten, het natuurlijke proces een kans te geven. Om een stap terug te zetten en te vertrouwen op het eigen potentieel van mijn bedrijf. Er niet van weg te lopen, maar er ook niet als een kloek bovenop te gaan zitten. Af en toe wat water geven. Afstemmen, niet overstemmen. Liefdevol verwaarlozen.

Dit is niet de eerste keer dat ik leer van mijn groene omgeving. Ook de niet zo groene grasmat achter het huis bracht mij al verrassende inzichten.

7 Responses to Liefdevolle verwaarlozing

  1. Ghislaine Keyzer schreef:

    Mooi inzicht, Klaartje. Het directe “doen” eigenlijk achterwege laten.Steeds weer komt de impuls te beheersen vanuit de gedachte dat ons succes (resultaat) maakbaar is. Afstemmen op wat er is, is een grote uitnodiging. Ik ervaar dit ook steeds als moeilijk. Denk altijd dat ik moet “doen”. Hetgeen jij hier zo mooi beschrijft wordt ook wel in “management” land beschreven als negative capability ofwel doen door niet te doen. De dichter Keats kwam er het eerst mee: Negative Capability, that is, when a man is capable of being in uncertainties, mysteries, doubts, without any irritable reaching after fact and reason. Laat ik vandaag maar weer oefenen en zien wat er komt in plaats vanuit mijn eigen voorbedachte recepten te “doen”. Vertrouwen te hebben dat “doen” mag volgen uit wat zich voordoet en op deze manier meer in overeenstemming kan zijn met wat werkelijk nodig is.

    • Klaartje schreef:

      Dank je wel voor het delen Ghislaine, en voor de aanvulling. Ik vind het zelf altijd verrassend hoe dagen verlopen waarin ik minder ‘doe’. Vaak geven ze een gevoel van diepe voldoening en heb ik (misschien juist daardoor) het idee dat ik heel veel gedaan heb.

  2. Fons schreef:

    De kunst van niets doen & te luisteren / kijken wat de natuur ons leert.
    Thanks Klaar.

  3. Roel schreef:

    Mooi! Ik denk dat ik twitter, facebook en mijn mailbox ook toe zijn aan wat meer verwaarlozing, liefdevol uiteraard

  4. danielle schreef:

    ik onthoud hem die ‘liefdevolle verwaarlozing’, mooie les!
    ik denk dat het bij kinderen ook zo werkt, lekker laten doen; ontdekken en experimenteren!

    • Klaartje schreef:

      Dank je, ik vind het ook altijd weer leerzame lessen. Best wel lastig, loslaten, maar de moeite van het proberen waard!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.