Verbeelden wat niet in foto te pakken is
Als illustrator ben ik niets zonder mijn verbeelding.  Als een opdrachtgever een levensecht plaatje wil, huurt hij een fotograaf in, maar ik, ik word ingeschakeld waar een foto niet mogelijk is. Bijvoorbeeld omdat het onderwerp te gevoelig ligt (kindermishandeling), te abstract is (de val van de 1e kamer) of juist te concreet (een droge opsomming van feiten of tips).

De verbeeldingsspier
In al die situaties wordt aanspraak gemaakt op mijn verbeelding, mijn vermogen onderwerpen vanuit een ander perspectief te benaderen. Mijn vermogen letterlijk anders tegen de zaken aan te kijken. Die kwaliteit kan ik niet random aan en uit zetten. Het is als een spier die je traint en die ook buiten de sportschool zijn werk blijft doen.  Dan zie je op straat dus ook geen paaltje meer, dan zie je Pinokkio!

 

Tagged with:
 

2 Responses to Ode aan de verbeelding

  1. Inge schreef:

    Ik dacht ter illustratie: een aan-uit-schakelaar…..!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.