Een onverwacht cadeau
Als beeldenmaker heb ik oog voor de visuele cadeautjes die zich soms onverwachts aanbieden. Toen onlangs de krant half uit elkaar op de grond viel zag ik dit plaatje:


2 beelden in 1

Links van de vouw de opstand in Egypte, rechts de Tour de France. Ik was gefascineerd hoe de 2 afbeeldingen in elkaar leken over te lopen en nam vervolgens dit beeld als uitgangspunt om een uitgebreidere collage te maken. Ik beperkte me daarbij door alleen beeldmateriaal te gebruiken uit diezelfde weekendkrant.

Schuivend perspectief
Het is gemakkelijk om d.m.v. collage met allerlei gekke combinaties een interessant ogende illustratie in elkaar te zetten, maar dat was niet mijn doel. Ik wilde de onverwacht gevonden beeldcombinatie versterken en daarbij helder maken dat elk afzonderlijk beeld afhankelijk van de context andere associaties oproept. Ik wilde een collage maken die die subtiele grens laat zien waar het perspectief gaat schuiven.

Dit maakte ik:


Het verschil tussen leven en dood

Tijdens het maken vonden de verschillende foto’s uit de krant hun plek in het geheel. Leidraad waren de vragen die als vanzelf door sommige beeldencombinaties werden opgeroepen: Hoe weet je of iemand slaapt of dood is? Wie juicht en wie schreeuwt? Wanneer wordt een demonstratie een aanmoedigende menigte? Is de man op de grond van zijn fiets gevallen of is er meer aan de hand? Heeft het meisje rechts de boel gesaboteerd?

Het is de combinatie van beelden die de associaties en het perspectief veranderen. De man linksvoor slaapt, maar binnen deze afbeelding zou hij ook dood of gewond kunnen zijn. De toevoeging van de mascottemuis maakt van een protesterende menigte opeens een juichend publiek, etc.

De kracht van de context
Een beeld staat nooit helemaal los van de context waarin het gepresenteerd wordt. De omgeving speelt altijd mee en heeft de potentie een puur en onafhankelijk beeld  te versterken, te ontkrachten of te idealiseren. Door daar bewust van te zijn kun je daar mee spelen. In de reclame doen ze niet anders en ook in de politiek weten ze dit toe te passen.

Spelen
Ook als  beeldenmaker ben ik me bewust van die context. Ik speel ermee. Ik kijk hoe de zeggingskracht verandert door een ander gezicht te gebruiken,  een andere achtergrond, of simpelweg een andere kleur. Ik zie hoe een bepaald element de illustratie opeens ouderwets maakt of juist van deze tijd. Als illustrator moet ik me daar ook van bewust zijn want mijn keuzes zijn letterlijk beeldbepalend. Met die keuzes stuur ik het perspectief van de kijker. Alhoewel het mooie is dat diezelfde kijker ook altijd zijn eigen, unieke context toevoegt door zijn persoonlijke blik. Zo wordt elk beeld, hoe zorgvuldig samengesteld ook, opnieuw beïnvloed door de context van die persoonlijke kleur.

Tagged with:
 

3 Responses to De nieuwe context van oud nieuws

  1. J. v/d R. schreef:

    Het doet me denken aan vroeger, toen we als kinderen het spelletje speelden `Ik zie ik zie wat jij niet ziet`

    Gaandeweg kom je erachter `het is geen spel maar realiteit`.
    Het is maar hoe je er naar kijkt
    Zei niet iemand ooit `niets is wat het lijkt`.

  2. danielle schreef:

    interessant inderdaad hoe dit werkt, heel mooi uitgebeeld ook weer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.