loslaten - pump

Marie

Ze kwam meer dan een jaar geleden in mijn leven en dat moment veranderde alles. Ik had het min of meer kunnen verwachten, maar toch verraste het me. Er ontstonden gaten. Gaten in de kledingkast, in de keuken en op de boekenplank. Zij sloeg gaten in mijn leven.
Ik weet niet wanneer ik voor het eerst over Marie Kondo las, maar ik reserveerde haar boek meteen bij de bibliotheek. Al lezend vormde zich in mij een gevoel van ruimte, leegte, essentie. Al lezend wilde ik meteen beginnen. Met sorteren, opruimen, uitpluizen, weggooien, cadeau doen, marktplaats en 2e hands winkel. Haar systeem paste ik vrijelijk toe: eerst de kleding, dan de boeken en, helemaal op het laatst, de spullen met emotionele lading zoals foto’s en brieven.

Het was niet moeilijk om afscheid te nemen van de spullen.
Het was moeilijk om de ideeën achter de spullen los te laten.

Het idee dat ik op een dag nog die vrouw zou worden die met plezier op hoge hakken loopt. Het idee de Metamorphosen van Ovidiusloslaten - ovidius als uitgangspunt te gebruiken voor een indrukwekkend illustratieproject. Ook liet ik het idee los dat ik van die bol wol een sjaal ging breien (ondanks de eerdere volledig mislukte poging). En alhoewel ik jaren geleden met veel plezier aan sportklimmen had gedaan, liet ik los dat ik die hobby ooit weer op ging pakken.

Met de spullen liet ik stukjes los van mijn identiteit. Stukjes van de persoon die ik dacht te zijn of ooit nog hoopte te worden. Dat was misschien nog wel het pijnlijkst.

Terug naar mijn essentie

Tegelijkertijd was het ook ontzettend verhelderend. Na het opruimen van mijn kledingkast spetterde de kleur me tegemoet. Ik zag zachte stoffen en kleding waarin ik me prettig voelde. Weg was het vrouwelijke, maar fladderige vest dat me altijd in de weg zat bij het tekenen. In mijn boekenkast zie ik mezelf gespiegeld in fleurige kinderboeken en fascinerende verzamelingen over paddenstoelen, mossen en onderwaterwezens. Ovidius en Shakespeare verkocht ik aan een 2e hands opkoper. Zo spitte ik ook al mijn materialen door, oude tekeningen, het servies in de keuken, het medicijnkastje (hoeveel mitella’s heb je nu eigenlijk echt nodig…) stickers, enveloppen, handige lege potjes, opschrijfboekjes en loslaten - wolnog heel veel meer.

Nu, een paar maanden nadat ik de één-na-laatste categorie heb opgeruimd, valt me iets op: ik mis niets. Ik kan me niet herinneren welke boeken op de lege plekken in de boekenkast stonden en welke spullen het nu lege keukenkastje vulden. Ik heb nog nergens op mis gegrepen.

Zoals het weghalen van onkruid de bloemen en planten beter tot hun recht laat komen, zie ik mezelf nu duidelijker en frisser. Wat overbleef aan spullen weerspiegelt kraakhelder waar mijn hart sneller van gaat kloppen.

Tagged with:
 

6 Responses to Loslaten voor gevorderden

  1. Annette schreef:

    Ha Klaartje,

    Goed stuk! Ik ben ook geïnspireerd. Bedankt!
    En wederom gave illustraties.

    Groet,
    Annette van Uitgeverij Zwijsen.

    • Klaartje schreef:

      Leuk om te horen Annette, dank je wel! Ik zou zeggen: thuis meteen aan de slag ;-). Hoewel, gezien het zonnige weer kan het ook nog wel even wachten…

      groet!
      Klaartje

  2. Linda schreef:

    Wat een inspirerend betoog. Ik krijg heel veel zin om te kijken wat er sprankelt onder mijn eigen opgestapelde ooit-zal-ik-hiermee…

    • Klaartje schreef:

      Het is de moeite waard Linda, dat kan ik je zeker zeggen! En het is heeeeel fijn om alle “ooit-zal-ik-hiermee’s” los te laten. Dan komt er plaats voor: NU ga ik…. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.